ಮನದಾಳದ ಮಾತುಗಳು

ಮಾಯಾಮೃಗ

2008-12-25T00:52:00.000-08:00

ಮಾಯಾಮೃಗ ಮಾಯಾಮೃಗ ಮಾಯಾಮೃಗವೆಲ್ಲಿ?
ಮಾಯಾಮೃಗ ಮಾಯಾಮೃಗ ಮಾಯಾಮೃಗವೆಲ್ಲಿ?

ಬಲು ದೂರದಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ ಬಾನೀಲಿಯ ಕೆಳಗೆ
ಬಲು ದೂರದಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ ಬಾನೀಲಿಯ ಕೆಳಗೆ

ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ ಕಣ್ಣಂದು ಬಿಳಿ ವಜ್ರದ ಹಾಗೆ
ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ ಕಣ್ಣಂದು ಬಿಳಿ ವಜ್ರದ ಹಾಗೆ

ಶರವೇಗದಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದೆ ಮಾಯಾಮೃಗವೆಲ್ಲಿ?
ಶರವೇಗದಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದೆ ಮಾಯಾಮೃಗವೆಲ್ಲಿ?
ಶರವೇಗದಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದೆ ಮಾಯಾಮೃಗವೆಲ್ಲಿ?

ಇದು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರ ನಿರ್ದೇಶಕ ಟಿ. ಎನ್. ಸೀತಾರಾಂ ರವರ "ಮಾಯಾಮೃಗ" ಧಾರವಾಹಿಯ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಗೀತೆ. ನಮ್ಮ ಸಧ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಹಳ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವಂಥ ಗೀತೆ.

ನನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಒಂದು BUG ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಇದೂ ಸಹ ಅದರ ಬಗ್ಗೆನೇ ಇರೋ ಲೇಖನ.

BUG ಸಿಕ್ತು ಅಂಥ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಮಗೆ ಆಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ಅದು "ಮಾಯಾಮೃಗ" ಅಂಥ. ಇನ್ನೇನು ಸಿಕ್ಕೇ ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂಥ BUG. ಎರಡು ಮೂರು ಗಂಟೆ ನಮ್ಮ Program ಓಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆಮೇಲೆ Crash ಆಗ್ತಿತ್ತು. ಎರಡು ಗಂಟೆ ಮೇಲೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ ಎರಡೂ ಅಗಲ ಆಗುತ್ತಿದ್ದವು. Sudden ಆಗಿ Crash ಆಗ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ನನಗೆ ಮಾಯಾಮೃಗದ ಕಥೆ ನೆನಪು ಆಗ್ತಿತ್ತು.

ನಾವು ಐದು ಜನ ಅದನ್ನು ಹಿಡಿಯೊಕ್ಕೆ ಹೊಂಟಿದ್ದು. ಅದರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರಂತೂ ಅರ್ಧದಲ್ಲೇ ಸುಸ್ತಾದರು. ಕೊನೆಗೆ ಮೂವರೇ ಹುಡುಕೊಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದಿವಿ. ಅದೂ Project ಮುಗಿಯುವ time ಬೇರೆ ಬಂತು ಆಗಲೇ. ಎಲ್ಲರ Ticket ಸಹ Book ಆಗಿದ್ದವು ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಾಪಸ್ಸಾಗಲು. ಇನ್ನೂ ಕೂಡ Bug ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ರಜದಲ್ಲೂ ಕೂಡ ಕೆಲಸ ಮಾಡೊ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮದು. ಅದೂ Overtime. ಎಲ್ಲರೂ ರಜದಲ್ಲಿ Enjoy ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದರೆ ನಾವು ಆಫೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕುಂತುಕೊಂಡು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ವಿ.

ನಮ್ಮ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಪ್ರತಿ ದಿವಸ Status ಕೇಳೊಕ್ಕೆ ಶುರು ಬೇರೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಏನ್ ಹೇಳೋದು ಅವರಿಗೆ. "ದೂರದ ಬೆಟ್ಟ ನುಣ್ಣಗೆ" ಅಂತಾರಲ್ಲ ಹಾಂಗೆ. ನಮ್ಮ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಇರೋದು ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ನಾವು ಕೊರಿಯಾದಲ್ಲಿ. ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆ ನುಣ್ಣಗೆ ಕಾಣ್ತಾ ಇದೆ. ಇಲ್ಲಿರೋ ಸಮಸ್ಯೆ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥ ಆದರೂ ಅವರು ಏನು ಮಾಡಕ್ಕಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ. ಅವರನ್ನು ನಾವು ಮ್ಯಾನೇಜ್ ಮಾಡೊ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂತು.

ಮಾಯಾಮೃಗದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೆ "ಮಾಯಾಮೃಗ" ಸಾಯುತ್ತೆ. ನಮ್ಮ Projectನಲ್ಲೂ ಅದೇ ಆಗಬೇಕು. ನಾವು BUGನ ಸಾಯಿಸಬೇಕು. ಏನು ಮಾಡ್ತೀವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆ ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ.

ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ನಾಟಕಕಾರ

2008-12-18T06:31:00.001-08:00

ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ನಾಟಕಕಾರ
ನಿನಗೇ ನನ್ನ ನಮಸ್ಕಾರ.... Sorry, ನಿನಗೇ ನಮ್ಮ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಇದು ಒಂದು ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗೀತೆ ಪಲ್ಲವಿಯ ಪದಗಳು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಈ ಹಾಡಿನ ತುಣುಕು ಬಹಳ ನೆನೆಪು ಆಗ್ತಿತ್ತು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಮುಂದೆ ಓದಿ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ.

ನಾನು ನನ್ನ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ಸುವಾನ್ ನಗರಕ್ಕೆ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ತಂಡದ ಜೊತೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಸುಮಾರು ಎಂಟು ತಿಂಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಕೊರಿಯಾಗೆ ಬಂದಿದ್ವಿ. ಮೊದಲ ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ, ನಮ್ಮ Customerನಿಂದ ಶಹಬ್ಬಾಸ್‌ಗಿರಿ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ವಿ.

ಆಮೇಲೆ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಾಯಿತು ನೋಡಿ. ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು BUG ಅಂತೀವಿ. ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡಿದ್ದು ಅಂತಿಂಥ BUG ಅಲ್ಲ. ಅದು ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೆ ಅಂಥ ಹೇಳೊದೆ ಕಷ್ಟ ಆಗಿತ್ತು. ಇಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಬರುತ್ತೆ ಅಂಥ ಗೊತ್ತಾದರೆ, ಕಾದು ಬಿಟ್ಟು ಆ BUGನ ಹಿಡಿದು ಹಾಕಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲರೂ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಂತುಕೊಂಡಿವಿ BUG ಹಿಡಿಯೊಕ್ಕೆ.

ಛಲ ಬಿಡದ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಂತೆ BUGನ ಹುಡುಕಾಡಿದ್ವಿ ಎಲ್ಲರೂ ಕೂಡಿಕೊಂಡು. ಕೊನೆಗೂ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು BUG ಇಲ್ಲೇ ಇದೆ ಅಂಥ ನಮ್ಮ Customerಗೆ ಹೇಳಿದ್ವಿ. ಆದರೂ ಅವ ಒಪ್ಪಂಗಿಲ್ಲ. ಏನ್ ಮಾಡೊದು? ಆಗ ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸ್ತಿತ್ತು "ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ನಾಟಕಕಾರ" ಆ BUG ಆದ್ರೆ, "ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ನಾಟಕಕಾರ" ನಮ್ಮ Customer ಅಂಥ.

ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ನಾಟಕಕಾರ
ನಿನಗೇ ನಮ್ಮ ನಮಸ್ಕಾರ

ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ನಾಟಕಕಾರ
ನಿನಗೂ ನಮ್ಮ ನಮಸ್ಕಾರ

ಕೊನೆಗೂ BUG ಸಿಕ್ತು. ಸಮಧಾನದ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಿವಿ.

ಎಲ್ಲೋ ಹುಡುಕಿದೆ ಇಲ್ಲದ ದೇವರ

2008-11-28T06:11:00.000-08:00

ಎಲ್ಲೋ ಹುಡುಕಿದೆ ಇಲ್ಲದ ದೇವರ
ಕಲ್ಲು ಮಣ್ಣುಗಳ ಗುಡಿಯೊಳಗೆ
ಇಲ್ಲೇ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿ ಸ್ನೇಹಗಳ
ಗುರುತಿಸದಾದೆವು ನಮ್ಮೊಳಗೆ

ಎಲ್ಲಿದೆ ನಂದನ ಎಲ್ಲಿದೆ ಬಂಧನ
ಎಲ್ಲಾ ಇವೆ ಈ ನಮ್ಮೊಳಗೆ
ಒಳಗಿನ ತಿಳಿಯನು ಕಲಕದೆ ಇದ್ದರೆ
ಅಮೃತದ ಸವಿಯಿದೆ ನಾಲಗೆಗ

ಹತ್ತಿರವಿದ್ದೂ ದೂರ ನಿಲ್ಲುವೆವು
ನಮ್ಮ ಅಹಂಮಿನ ಕೋಟೆಯಲಿ
ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟವೋ ಹೊಂದಿಕೆಯೆಂಬುದು
ನಾಲ್ಕು ದಿನದ ಈ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ

ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಜಿ.ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪನವರು ಬರೆದ ಈ ಕವನ ನನ್ನ ಅಚ್ಹುಮೆಚ್ಹಿನ ಗೀತೆ. ಎಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿ, ಎಷ್ಟೊಂದು ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಗೀತೆಗೆ ಸಿ. ಅಶ್ವಥ್‌ರವರು ಸಂಗೀತ ಸಂಯೋಜನೆ ನೀಡಿ ಭಾವಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಈ ಸರಳವಾದ ಗೀತೆಯನ್ನ ಎಲ್ಲರೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಸುಂದರವಾಗಿರುತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ ನಮ್ಮ ಜೀವನ!!!

ಎದೆ ಝಲ್ಲೆನಿಸಿದ ಆ ಕ್ಷಣ

2008-11-07T19:28:00.000-08:00

ಇದು ನಡೆದಿದ್ದು ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ.ನಾನು PUC ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ ಆಗ. ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡಮ್ಮರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆ ನಾನು.

ನಾವು ಇದ್ದಿದ್ದು ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ. ಮನೆಯ ಮಾಲೀಕರು ಯಾವುದೋ ಕೆಲಸದ ನಿಮಿತ್ತ ಬೇರೆ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಮನೆಯ ಕೀಲಿ ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು. ನಾನು ದಿವಸ ರಾತ್ರಿ ಮಲಗೋ ಮುಂಚೆ ಅವರ ಮನೆಯ ಒಂದು ದೀಪ ಹಾಕಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಅದನ್ನು ಆರಿಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪ್ರತಿ ಮುಂಜಾನೆ ದೀಪ ಆರಿಸಿ ಬರೋ ಮುಂಚೆ ಒಳಗೆಲ್ಲ ಒಂದು ಸಾರಿ ಹೋಗಿ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇದು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ನಡೀತಿತ್ತು.

ಒಂದು ದಿನ ಮುಂಜಾನೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಚ್ಚರ ಆಗೊದು ತಡ ಆಯಿತು. ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಗೆಯಿಂದ ಎದ್ದೋನೆ ಮುಖ ಕೂಡ ತೊಳೆಯದೆ ಅವರ ಮನೆಯ ಕೀಲಿ ತಗೊಂಡು ಹೋದೆ. ಇನ್ನು ನಿದ್ದೆ ಮಂಪರು ಹಾಗೆ ಇತ್ತು. ಹೋಗಿ ಮನೆಯ ಕೀಲಿ ತೆಗೆದೆ. ಪ್ರತಿದಿವಸದಂತೆ ಒಳಗೆಲ್ಲ ಹೋದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾನು ರೂಮ್ ಒಳಗೆ ಹೋಗ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ದಿನ ಅಡುಗೆ ಮನೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ರೂಮ್ ಒಳಗೆ ಹೋದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಕತ್ತಲು ಇತ್ತು ಅಲ್ಲಿ. ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ತಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದೆ. ತಕ್ಷಣ ಎದೆ ದಸಕ್ಕಂತು. ನೋಡ್ತೀನಿ ನನ್ನಷ್ಟೆ ಎತ್ತರ ಇರೊ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ನೂರಾರು ಯೋಚನೆಗಳು ಸುಳಿದಾಡಿದವು. ಇವ ಒಳಗೆ ಹೆಂಗೆ ಬಂದ. ನಾನೆ ರಾತ್ರಿ ಎಲ್ಲ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಕೀಲಿ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೆ ಅಂತ. ಹೊರಗೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ಬಿಡೋಣ ಅನ್ಣಿಸಿತು. ಆದರೂ ಓಡಲಿಲ್ಲ. ಧೈರ್ಯ ತಗೊಂಡು ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತೆ.

"ಏ ಹೆಂಗಲೇ ಬಂದೆ ಒಳಗೆ", ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಕೇಳಿದೆ.

ಅವ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ.

ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಯಾರನ್ನಾದರು ಕರೆಯೋಣ ಅಂದರೆ ಮನಸ್ಸು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ. ಅವ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರೇ?

ಮತ್ತೆ ಜೋರು ದನಿಯಲ್ಲೇ ಕೇಳಿದೆ "ಮಾತಾಡಲೇ".

ಮತ್ತೆ ಮೌನ.

ಯಾರನ್ನಾದರು ಕರೆಯೋಣ ಅಂತ ಹೊರಗೆ ಹೋಗೊಕ್ಕೆ ಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದೆ. ಅವ ಕೂಡ ತಿರುಗಿದ. ಮತ್ತೆ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದೆ ಅವನೂ ಕೂಡ ನನ್ನ ತರಹದ ಅಂಗಿ ಹಾಕ್ಕೊಂಡಿದಾನೆ.

ಕಣ್ಣು ಒರೆಸಿಕೊಂಡು ನೋಡ್ತೀನಿ,ನಂಬಕ್ಕೆ ಆಗ್ದೆ ಇರೊ ಒಂದೆರಡು ಕ್ಷಣಗಳು. ಎದುರಿಗೆ ಇರೋ ವ್ಯಕ್ತೀ ನಾನೇ. Oh my God!. ನನ್ನನ್ನು ನಾನೇ ಗುರುತು ಹಿಡಿಯಕ್ಕಾಗಲಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕನ್ನಡಿ ಇತ್ತು. ಆ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರೋವ ನಾನೇ. ಆ ಕನ್ನಡಿ ಎತ್ತರವಾಗೇ ಇತ್ತು. ಯಾರಾದರು ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಒಳಗೆ ಬಂದು ನೋಡಿದರೆ, ಅದು ಬಾಗಿಲು ತರಹ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ಇನ್ನು ನಿದ್ದೆ ಮಂಪರಿನಲ್ಲೇ ಒಳಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ, ಕತ್ತಲು ಬೇರೆ ಇತ್ತು. ನನಗೆ ಯಾರೋ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಸುಮಾರು ಒಂದು ಅರ್ಧ ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಇದು ನಡೆದು ಹೋಗಿತ್ತು.

ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನಾವೇ ನಂಬಕ್ಕಾಗಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರಲ್ಲ, ಇದಕ್ಕೆ ಇರಬೇಕು.

The Power of Dreams

2008-11-04T06:27:00.000-08:00

Do the dreams have any meaning to our lives. Of course they do have.

Recently I watched a small video about "The Art of Remembering and Interpreting Dreams". The presenter was Dr. Judith Orloff. You can find more info about her on http://www.drjudithorloff.com/. In that video she was explaining about the dreams and their interpretation. I was excited and doubted. I wanted to give it a try on my own life. During that time, one problem was annoying us in our project. We were fed up in solving that problem. That day before going to bed, I put it across my problem to subconscious mind. Surprisingly, I got an answer in the form of dream. In dream it was clear that the problem lies somewhere else. Still I didn't believe that. But when we solved the problem, I was amazed. It was true. The problem was somewhere else.

You can watch this video. More videos from the doctor are available at http://www.youtube.com/user/judithorloffmd.

I tried like this. Before going to bed, relaxed myself. I was saying myself that I will get the solution to my problem in the form of dream. I can write it vividly, when I wake up in the morning. Repeated the previous steps. I was amazed at the way the dreams work.

ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ಸುವಾನ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ೫೩ನೇ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ

2008-11-03T06:47:00.000-08:00

ಈ ಬಾರಿ "ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ"ವನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾದ ಸುವಾನ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ಆಚರಣೆ ಮಾಡಿದೆವು. ನನಗೆ ನೆನಪು ಇರುವ ಹಾಗೆ ನಾನು ಆಚರಿಸಿದ ಮೊದಲನೆಯ "ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ". ಶಾಲೆಯಲ್ಲಾಗಲೀ/ಕಾಲೇಜ್ ನಲ್ಲಾಗಲೀ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಆಚರಿಸಿದ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿಯ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ವಿಶೇಷವಾದದ್ದು. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮಾತೃಭಾಷೆ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ "ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸ್ಥಾನಮಾನ" ಸಿಕ್ಕಿದಂತಹ ಸುಸಂದರ್ಭ.

ಸುವಾನ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕನ್ನಡಿಗರು ಹಾಗೂ ಇತರ ಸ್ನೇಹಿತರು ಕೂಡಿಕೊಂಡು ೫೩ನೆಯ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವವನ್ನು ತುಂಬಾ ಸಡಗರ, ಸಂಭ್ರಮ ಹಾಗು ಸರಳವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿದೆವು. ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ವಿಜಯ್ ತಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಈ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಬ್ಲಾಗ್ ತಲುಪಲು ಈ ಲಿಂಕನ್ನು ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿ http://sheelavantar.blogspot.com/. ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ದೃಶ್ಯಾವಳಿಯನ್ನು ಕೆಳಗಿನ ವಿಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು.

ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಆಚರಿಸಿದ್ದು ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಯ್ತು. ನಾವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ಕನ್ನಡಿಗರೂ ಸಹ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿರಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ನನ್ನ ಹೆಬ್ಬಯಕೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಕನ್ನಡಿಗರು ಯಾವುದೋ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ/ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗೋದು ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿರಬೇಕು. ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ. IT Companyಗಳನ್ನು ತಗೊಂಡರೆ ಪರ ರಾಜ್ಯದವರು ಅವರ ಕಡೆಯವರಿಗೆ ಬಹಳ Support ಮಾಡ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡೊಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾ ಬಿಡುತ್ತಾ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಅವರನ್ನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತಗೊಳ್ತಾರೆ. ಇದು IT Companyಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಮೀಸಲಾಗಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಇರೋದೆ.

ಇನ್ನು ಮೇಲಾದರು ನಾವೆಲ್ಲ ತಾಯಿ ಭುವನೇಶ್ವರಿಯ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿರೊಣ.

ಜೈ ಕನ್ನಡಾಂಬೆ, ಜೈ ಭುವನೇಶ್ವರಿ.

ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಿದ್ದರೂ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿ ನೋಡು

2008-10-13T07:25:00.000-07:00

ನಾವು ಪ್ರತಿದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತೀವಿ, T.V. ನೋಡುತ್ತೀವಿ, ಪುಸ್ತಕ ಓದುತ್ತೀವಿ. ನಾವು ತಕ್ಷಣ ಓದಿದ್ದನ್ನು, ನೋಡಿದ್ದನ್ನು ನಿಜ ಅಂದುಕೊಳ್ತೀವಿ. ಆದರೆ ಬೆಳ್ಳಗಿರೊದೆಲ್ಲಾ ಹಾಲಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸೇ ಹಾಗೇ, ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಂಬುತ್ತೀವಿ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಮಾದ್ಯಮ ಅಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ತನ್ನ ಕಡೆ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಓದಿದ, ನೋಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯ ನಿಜ ಆಗಿರೊದಿಲ್ಲ.

ಆದರೆ "ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಿದ್ದರೂ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿ ನೋಡು" ಅಂಥ ಗಾದೆ ಇದೆ. ಏನೇ ಆಗಲಿ ನಂಬೊದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಸಾರಿ ವಿಚಾರ ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ನೋದೆ ಇದರ ಅರ್ಥ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಒಂದು ಕನ್ನಡ ಚಾನೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದರು. ಮೂರು-ನಾಲ್ಕು ದಿವಸ ಪ್ರಸಾರನೂ ಮಾಡಿದರು. ಆದರೆ ಐದನೆಯ ದಿವಸ ಗೊತ್ತಾತು, ಅದು ಸುಳ್ಳು ಅಂಥ. ಪತ್ರಿಕಾ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಐತೆ ನಿಜ, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಎಲ್ಲಾ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ

2008-10-07T06:26:00.000-07:00

ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಕೀಯ ನೋಡಿದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಇದ್ದಾರೇನೊ ಅನ್ನಿಸ್ತದೆ. ಅನ್ನಿಸ್ತದೆ ಏನು, ಅದೇ Fact. ಹಣ ಅಂದರೆ ಹೆಣ ಕೂಡ ಬಾಯಿ ಬಿಡುತ್ತೆ ಅಂಥ ಕೇಳಿಲ್ವ? ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಎನು ಮೀಸಲಾಗಿಲ್ಲ ಇದು, ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೂ ಇದೇ ಕಥೆ. ಆದರೆ ರಾಜಕೀಯದ ಮಂದಿಗಳು ಇದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೈ ಮುಂದೆ.

ಪ್ರಜಾರಾಜ್ಯ ಅಂತಾರೆ, ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಅವರ ನಾಯಕನನ್ನು ಆರಿಸೊಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಹಕ್ಕು ಇದೆ. ಆದರೆ ಅವನನ್ನು ನಾಯಕ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಸೊ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ. Why? ನನಗಂತೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ನಾಯಕರಾಗಿ ಬರೊ ಮಂದಿಯಲ್ಲಿ, ಸುಮಾರು ಜನ ಜೇಬು ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡೇ ಹೋಗ್ತಾರೆ? ಯಾಕೆಂದರೆ, ನಾಯಕರಾಗೊದಕ್ಕೆ ಜೇಬು ಖಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತೆ ನೋಡಿ ಅದಕ್ಕೆ. ಮತದಾರರನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮತದಾರ ಕೂಡ ಅವನನ್ನೇ ಮಾರಿಕೊಂಡು ಬಿಡ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲಾ ಹಣಕ್ಕೋಸ್ಕರ.

ಹಣ ಗಳಿಸಿರಿ, ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಗಳಿಸಿ. ಬಸವಣ್ಣನವರು ಹೇಳ್ತಾರೆ "ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ" ಎಂದು. ಕಾಯಕವನ್ನು ಒಳ್ಳೆ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿ. ಯಾಕಂದರೆ ಎಲ್ಲಾರು ಮಾಡೊದು ಕಾಯಕವೇ.

ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಶಿಕ್ಷೆಯಾ?

2008-10-04T08:41:00.000-07:00

ನಮ್ಮ ಮೂಲಭೂತ ಶಿಕ್ಷಣ ಸರಿಯಾಗಿದೆಯಾ ಎಂದು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಿ. The answer is NO.

ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಜೀವನ ಎದುರಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? ಏನಾದರೂ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಎದುರಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾ?. ಇಲ್ಲ.

ಈಗ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನೇ ತಗೊಳ್ಳಿ, ಯಾವುದಾದರೂ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಅಲ್ಲಿಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು Immediate ಆಗಿ ಎದುರಿಸಕ್ಕೆ ಆಗಲ್ಲ. ಹೊಸ ಜನಗಳ ಹತ್ತಿರ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡೊದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ ಆಗುತ್ತೆ. ಇಪ್ಪತ್ತು ಜನದ ಮುಂದೆ ಏನಾದರು ಮಾತನಾಡಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಆಗಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ನಾಯಕತ್ವದ ಗುಣಗಳು ಆಗಲಿ, ಅಷ್ಟೊಂದು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಆಗಲಿ ಇರೊದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ ಇಂತಹ ಪ್ರಸಂಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬಲ್ಲರು. ಆದರೆ ಅವರು ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೂಲಕ ಕಲಿತಿರೊದಿಲ್ಲ.

ಇದಕ್ಕೆ ಏನ್ ಮಾಡಬೇಕು? ನಮ್ಮ ಮೂಲಭೂತ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕು. ನವ ಭಾರತವನ್ನು ಕಟ್ಟುವಂಥ ಪಡೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವಂಥಹ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಈಗಿರುವ ಶಿಕ್ಷಣದ ಜೊತೆಗೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಜೀವನವನ್ನು ಎದುರಿಸೊದಕ್ಕೆ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ, ಧೈರ್ಯ, ಸ್ಥೈರ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟರೆ, ಅವರು ಮುಂದೆ ಎಂಥ ಸವಾಲನ್ನಾದರನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಬಾಂಬ್ OR ಪಟಾಕಿ?

2008-10-03T08:21:00.000-07:00

ಯಾವುದೇ ಪತ್ರಿಕೆ ಅಥವಾ ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನೆಲ್ ನೋಡಿದರೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಒಂದು ಕಡೆ ಬಾಂಬ್ ಸ್ಫೋಟದ ಸುದ್ದಿ ಸಿಗುತ್ತೆ. ಬಾಂಬ್ ಸಿಡಿಸೋದು ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಪಟಾಕಿ ಸಿಡಿಸಿದಂಗೆ ಹಾಗ್ತಾ ಇದೆ. ಯಾಕೆ? ಬಾಂಬ್ ಸಿಡಿಸಿ ಜನ ಕೊಲ್ಲೋದರಿಂದ ಏನ್ ಸಾಧಿಸ್ತಾರೆ? Nothing.

ಯಾಕೆ ಜನ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ತಮ್ಮ ತರಹ ಎಂದು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಲ್ಲ. ಬಾಂಬ್ ಹಾಕುವುದರಿಂದ ಏನ್ ಅಗುತ್ತೆ? ಸ್ವಲ್ಪ ಜನ ಸಾಯ್ತರೆ, ಕೆಲವರು ಗಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. That's all. Nothing more happens.

ಬಾಂಬ್ ಹಾಕಿದರೆ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಧರ್ಮ ನಾಶ ಆಗಲ್ಲ, ಇನ್ನೊಂದು ಧರ್ಮ ಬೆಳೆಯೋದಿಲ್ಲ. ಮಾನವ ಧರ್ಮ ನಾಶ ಅಗುತ್ತೆ, ರಾಕ್ಷಸ ಧರ್ಮ ತಾಂಡವವಾಡುತ್ತೆ. ಮಾನವೀಯತೆ ಉಳಿಯೊಲ್ಲ. ಅಮಾನವೀಯತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತೆ.

ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮನೂ ಒಳ್ಳೆದೇನೆ ಹೇಳುತ್ತೆ, ಎಲ್ಲಾ ಮಹಾನುಭವರು ಒಳ್ಳೆ ಭೋದನೆನೇ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ ಜನಗಳು ಅರಿತುಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಏನ್ ಮಾಡಕ್ಕೆ ಆಗೊಲ್ಲ.

ಇದೆಲ್ಲ ನೋಡ್ತ ಇದ್ದರೆ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯ ಎನ್ ಮಾಡ್ತಾನೆ. ಇವೆಲ್ಲ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಇದೊಂದು ಜೀವನದ ಭಾಗ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತೆ. ನಾನೇ ನೋಡಿ, Blog ಬರೆದಿದ್ದೀನಿ. ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹೇಳ್ತಿದೀನಿ.

ಎಲ್ಲರೂ ತನ್ನಂತೆ ಅಂತ ಭಾವಿಸಿದರೆ, ಈ ಬಾಂಬ್, ಕೊಲೆ, ಯುದ್ಧ, etc... ಏನೂ ಆಗಲ್ಲ. ನಾವೆಲ್ಲಾ ಶಾಂತಿಯುತವಾದ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ನೋಡಬಹುದು. Come, let's build peaceful WORLD.